Gedankä übers Läbä, d Liebi, wichtigi Personä und und und... 

Wer hed sich die Gedankä nid au scho gmacht?! Wahrschienlich scho mängä...

Gedankä muess mär mängisch eifach mal schriebä, de verstahd mär mängisch mängs besser...

Äs gid Zytä, da beschäftigt eim viel, und gahd eim viel dur dä Chopf...

Und de muess mär chönä richtig zuä ordnä...

Denn zu gwüssnä Zytä fangt mär vieles afä hindärfragä...

Und de muess mär richtig intepretierä chönä, oder sött zumindescht...

Und das isch oft sehr schwär... 

Mitämä Lächlä fangt sie aa, gaht wieter mitämä Kuss und ändät mitämä brochnä Härz... Dem seid mär die gross Liebi. Wänn eim die gross Liebi wott weh machä, wieso im Härz? Det isch doch sin Platz... Wänn d Liäbi so gross gsii isch, de gahd eis Härz kaputt. Mär bringt so viel Chraft, Geduld, Gfühl, Muät, Gedankä uf, um z zeigä, wie gross d Liäbi isch. Und de? Bliebät nur nu d Erinnerigä. Vielleicht, wenn mär chönd, würd mär s Läbä numal läbä, vomä bestimmtä Zytpunkt aa... S heisst immer, mär sell Träum läbä, aber Glück isch nur ä Traum, Schmärz isch d Wirklichkeit. Alläs wär da gsi, d Liäbi, s Glück, d Freud, d Hoffnig, Plän, Zuäkunft und plötzlich nüd meh usser Chälti, Schmärz, Lääri und d Angscht. Vielleicht isch dä Sinn vo dä grossä Liebi, de Mänsch gah zlah, wo mär über alläs liäbt, damit är glücklich isch, au wämmär sälbär dra zerbricht... Fründä sind diä Mänschä, wo äs Lächlä gsehnd, aber gspührät, wenn d Seel briäggät, aber das gsehd meisschtens nur de Mänsch wo mär liäbt und de Mänsch, für de mär sehr wichtig gsi isch. Und de cha und wotts de genau nümmä gseh... Drum isch mär ganz genau denn, ganz äläi. Denn das cha nur de Mänsch gseh, wo eim wirklich kännt, wo öppis am Mänsch liid, wo sich mit derä Person usänand gsetzt hed, wo sich Gedankä über die Person gmacht hed, wo dä andär Gägäüber wirklich richtig kännt hed, wo nid nur ad Fasadä anä gluegt hed. Leider luegt mär viel zviel nur dra anä, statt drininä. De muess mär ufpassä, dasmä de nid s Vertruuä verlürd, au is vergangnä dörf märs nid verlührä. Miär hed än sehr wichtigä Mänsch mal gseid: "Kind, wenn er die Liebi isch, de vertruuh ihm das isch s Wischtigschtä, mär muess de glaubä, wänn mär dänkt, dass mär a sinärä Stell wür lügä, de hed mär vertruuä, wenn mär de doch nu cha glaubä. Döfsch im Läbä und i dä Liebi nie s Vertruuä verlürä, susch hesch verlorä... Los nid uf andär Lüüt, mach där dis eignä Bild, tue sälbär abschätzä, mach was für dich richtig isch. Wirsch nu viel i d Lag cho, nid zwüssä, was isch richtig und was nid, aber dä Herrgott tued dich immer richtig länkä." Und etz, wo isch dä?? Wo länkt är richtig? Im Näh isch är guet! Wiä mängisch hed är scho Fähler gmacht? Jedä macht doch Fähler, also sicher au de Herrgott. Früähner hed mär ihm doch immer vertruut, aber das macht mär hüt nümm so... Ich cha zumindescht nümm immer nur as Guätä glaubä. Ich sälbär ha gseh, was er miär alläs scho gnuh hed, miini 2 Ängeli, mis grösi und de nu ......... und är wird nu meh näh... Ich ha mal gläsä: Gib jedem Menschen eine 2. Chance, denn auch du brauchst sie vielleicht einmal. Da sind doch scho beidi Chance verbrucht, är hed meh als 2 Mal verseid!?

Wänn mär öppis verlührt, wo eim wichtig gsi isch, de läbt mär i Tag, Tag für Tag, macht sich Gedankä, Erinnäräd sich a die letschtä Wort, die letschtä Geschtänä... Und fals mär die Person wieder gsehd, s Lächlä vo derä Person wieder gsehd, blüäht mär uf, für ä churzi Zyt... Die eintä Mänschä gsehd mär wieder, die eintä gsehd mär eifach nur i dä Erinnerigä oder ufäm Fötäli wieder, zum Biespiel die Mänschä wo hend müässä gah...

D Liäbi isch äs schöns Gfühl, aber sie isch umäsusch, wenn nid beidi glich empfindät. S gid verschiedni Artä vo, ä Mänsch z liäbä oder gärn zha, dä einti liäbt mär und verbringt s Läbä midäm, dä andär hed mär rüüdig gärn, wil mär s Läbä midäm verbracht hed, wo eim dä Läbäswäg äs Stuckwyt zeigt hed und gross zogä hed, au de Mänsch liäbt mär, nur denä Mänschä seid märs viel zwenig! Mär cha uf soviel Artä, amä Mänsch zeigä, was är eim bedüdät, dass muess mär zu Läbzytä machä, denn irgendwänn ischäs zspat, und är gsehds nümm.

Irgendöpper hed eim Muät gmacht im Läbä.
Irgendöppär hed eim s Gfühl gäh, chönä zflügä.
Irgendöppär bringt im Innärä Liecht,
damit mär dä richtig Wäg gahd und gfindät.
Mängisch macht mär vielleicht viel falsch,
aber nid immer isch alläs falsch wo mär meint.
Irgendöppär gid eim de Chraft,
isch de bi eim wenn alli andärä gangä sind.
Irgendöppär chund eim de so nöch,
wie niemer andersch.
Erschiint eim de i dä Träum,
au nach langär Zyt nuh, wenn ä Mänsch furt isch isch är nu da...
Zeichä iifangä, behüätä bis die eigni Zyt chund.
Irgendöppär gspührt, wenns där nid guet gahd wänn Sorgä hesch,
au wenn de Mänsch nümmä da isch.
Irgendöppär isch da, und lost glich zuä -
und wird IMMER da sii!!!!!!!!!!!!!!

Wiä sell ä Mänsch lächlend i Zuäkunft luegä, wenn d Augä vollär Tränä sind?

NIÄ ufgäh, das isch was zellt und wichtig isch!

S Glück hebä, wämmärs cha!!!!!!!!!!!

D Erinnerigä hebä!!!